Enter Shikari – Nothing Is True & Everything Is Possible

Enter Shikari – Nothing Is True & Everything Is Possible

De Britten van Enter Shikari zijn al lang geen onbekende meer. Wat ooit startte als een post-hardcoreband met elektronische invloeden is geëvolueerd tot een alternatieve rockband met hier en daar wat hardcore-invloeden. Drie jaar terug bracht de band The Spark op de markt, met straatlengtes voorsprong de meest commerciële plaat van de band. Na verpletterende shows in de 013 te Tilburg en als afsluiter, voor het tweede jaar op rij, van Jera On Air wist ook deze plaat mij volledig te overtuigen. Nummers als The Sights, Live Outside en Rabble Rouser zijn haast niet meer weg te denken tijdens een optreden van Enter Shikari. Enkele maanden terug kwamen de Britten met het heugelijke nieuws dat in de lente van 2020 album zes zou verschijnen. Persoonlijk had ik gehoopt op een plaat waar de band terug zou grijpen naar zijn oude sound. Nothing Is True & Everything Is Possible ligt sinds enkele weken in de rekken. (meer…)

Loathe – I Let It In And It Took Everything

Loathe – I Let It In And It Took Everything

In het voorjaar van 2017 leerde ik Loathe kennen. De Britse band was toen nog een nobele onbekende voor me, maar na enkele korte luisterbeurten was ik snel overtuigd. De debuutplaat The Cold Sun bevestigde al snel wat ik vermoedde. Loathe is een band waar enorm veel potentieel inzit, daar de band een sound had gevonden die niet onder één genre valt te catalogiseren. Wanneer ik de nieuwste telg van de Britten in onze promobox spotte, heb ik dan ook geen moment getwijfeld. Als de band nog wat progressie had weten te boeken, dan is I Let It In And It Took Everything een meesterwerkje geworden en hebben we hier te maken met een kanshebber voor de titel album van het jaar. (meer…)

If I May – As Above // So Below

If I May – As Above // So Below

De mannen van If I May zijn voor mij, en hopelijk voor een groot deel van jullie, al lang geen onbekenden meer. In 2016 ontving ik de ep House Of Wolves, het eerste werkje van de mannen uit Herzele. In eerste instantie was ik niet zo wild van de alternatieve rocksound, maar de onderliggende hardcoregitaarlijnen wisten de muziek een speciaal extraatje te geven. Vier jaar later mag ik zeggen dat ik een meer dan grote fan ben geworden van If I May. De debuutplaat No Man’s Land had wat meer agressie, wat het geheel wat meer tempo en cachet heeft gegeven. Enkele weken terug bracht de band met Death Of Me het eerste singeltje van de tweede langspeler As Above // So Below uit. Hierop was duidelijk te horen dat de band weer wat stappen had gezet naar de zogenaamde perfectie. (meer…)

This Can Hurt – Worlds Apart

This Can Hurt – Worlds Apart

In de herfst van 2017 mocht ik kennismaken met de Belgische alternatieve rockband This Can Hurt en zijn debuutplaat When Nothing Matters. Ik had enkele luisterbeurten nodig, maar des te meer ik de plaat een kans gaf, des te meer deze mij kon overtuigen. Vaak was het geheel wat te commercieel, en toch heb ik de afgelopen twee jaar nog verschillende keren teruggegrepen naar het cd’tje. Enkele weken terug bracht de band met Worlds Apart de opvolger op de markt. Ik was benieuwd of ook deze tweede telg me, met een voor mij eerder onbemind genre, konden overtuigen. (meer…)

Jera On Air 2019: het verslag: dag 2

Jera On Air 2019: het verslag: dag 2

De eerste festivaldag van Jera On Air stond bol van de goede concerten. The Interrupters, Ignite, Drug Church en afsluiter Enter Shikari wisten het meeste indruk op me te maken. Het verslag van de eerste festivaldag kan je hier terugvinden. Het was warm, ontzettend warm. De tweede festivaldag ging het nog warmer worden. Al vroeg op de ochtend werd ik uit mijn tent gebakken, en kon ik me beginnen klaar te maken voor de opener van de dag. Met LANDMVRKS en Searching For Relief had de organisatie twee namen weten te strikken waarmee de weide al vroeg op de dag langzaam volliep. Dit ondanks de veel te tropische temperaturen. (meer…)

X