Barbarian Prophecies - Horizon
Label digitaal: Self-produced / CD & Vinyl: Base Record Production, Hecatombe Records, Violence In The Veins, Iron Matron Records.
79
Gillian Missinne

Wat gebeurt er als twee bands uit elkaar vallen en samensmelten? Dan gebruik je gewoon de oude namen samen. In het jaar 2000 smolten de Spaanse bands Barbarianth en Venomous Prophecies samen, en daaruit ontstond Barbarian Prophecies. Is het niet origineel, dan is het wel op z’n minst efficiënt. Laat de Spaanse paella en sangria echter maar achterwege en doe je dikke jas maar aan, want ze brengen ons onvervalste Göthenburg Melodic Death Metal van de bovenste plank.

Opener Alfa zet de band meteen neer als het alfamannetje in de zaal. Loeihard en vlijmscherp. De arme microfoon ziet af wanneer brulboei Alicia meedogenloos het gaspedaal indrukt, terwijl een zwaar doch melodieus gitaarduo zijn visitekaartje aflevert. Een klassieke melodic deathsong zoals je die zou vinden op albums van bands als At the Gates. Sterk begin en een aangename kennismaking. Een groot verschil met het volgende nummer: Among Us klinkt eerder als een old school metalcorenummer dan echte melodeath. Zelfs een dikke breakdown zit erin. Natuurlijk zijn de gelijkenissen niet verwonderlijk als je weet dat veel metalcore (genre Killswitch, As I Lay Dying) veel inspiratie neemt van Gothenburg melodeath. De cleane vocals ontbreken wel, terwijl het ook wat thrashier is, zonder echt thrash te zijn.

Zowel Phi als het volgende nummer pikken de draad van Alfa eigenlijk op. Phi onderscheidt zich door een rustige, jazzy zelfs flamenco-achtige brug die wordt gevolgd door een elegante solo die dezelfde lijn aanhoudt. Supreme Vampire gooit er ook nog wat thrash en zelfs een black metalriffje tussen. Sterk hoe elk nummer z’n eigenheid behoudt, terwijl er toch een duidelijke rode draad door loopt.

In het middelpunt van het album vinden we het rustigere Morte Negra en daarna het titelnummer. Het duurt een tijd voor die eerstgenoemde op gang komt: Een twee minuten durende akoestische intro bereidt je voor op de helse vocals, om daarna terug te zalven met een instrumentaal intermezzo. Ook hier valt die invloed van flamenco sterk op. Met titletrack Horizon leveren ze het sterkste nummer van het hele album af. Een goeie riff die blijft hangen, sterke vocals, de ritmesectie die perfect op punt staat… Uit het boekje, maar toch met hun eigen invloeden. Ik ruik zelfs wat eighties. Al bij al Gothenburg-style mpelodic death waar ze in Zweden trots op zullen zijn.

Naast jazz en flamenco, vinden we ook elektronische invloeden. Gelukkig worden die met mondjesmaat toegediend, bij het begin én het einde van zowel The Sign als Psi. Tussenin worden we verwend met hun intussen kenmerkende melodic death. Ook progressieve elementen kunnen we in beide nummers terugvinden, wat me aangenaam verraste. Het voorlaatste nummer, het relatief progressieve en door flamenco beïnvloede Übermensch, is geen ode aan nonkel Adolf, maar wel religieuze kritiek. In die zin dat de mens het hoogste goed is, en niet het bovennatuurlijke. De laatste paar regels tekst zijn overigens een (bijna) directe quote van filosoof Nietzsche, afgeleverd door een fijne kinderstem. Even rust vooraleer ze je de kop inhameren met het eindoffensief.

Als de opener Alfa heet, kun je niet anders dan je afsluiter Omega noemen. Hier heeft de titel een dubbele betekenis. Naast de afsluiter handelt dit nummer over de ondergang van de mens. Ze leggen de vinger op de wonde en zeggen dat we een hel met vuur en demonen verwachten, maar dat het echte kwaad eigenlijk al onder ons leeft. Die blindheid trekt zich door naar het feit dat we op andere planeten leven zoeken, terwijl we hier alleen maar dood en verderf zaaien. In het veroorzaken van onze eigen ondergang, vormen we uiteindelijk de brandstof voor nieuw leven. The circle of life, noemen we dat. Het nummer zelf is een explosie en samensmelting van verschillende elementen die in hun andere songs terug te vinden zijn, waardoor de bijna 7 minuten durende ‘grand finale’ je het gevoel geeft dat je in dat ene nummer het hele album gehoord hebt. Sterk staaltje muzikaliteit.

Tracklist:

  1. Alfa
  2. Among Us
  3. Phi
  4. Supreme Vampire
  5. Morte Negra
  6. Horizon
  7. The Sign
  8. Psi
  9. Übermensch
  10. Omega

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Login

Recente reviews

Upcoming concerten

september

Geen concerten

oktober

Geen concerten

Loading
Share This
X