Ashley Bickx

Na een rijk gevulde, lang uitgesponnen carrière wordt 2020 de eindhalte voor het Nederlandse geweld van Collision: De afgelopen twintig jaar heeft dit gezelschap enkele knappe plaatjes uitgebracht, maar een echt grote doorbraak heeft er jammer genoeg nooit ingezeten. Wat dat betreft is grindcore misschien wel een van de meest ondergewaardeerde genres binnen het hele metal gebeuren. Een heel riskant genre om in te opereren, waarbij men als band dikwijls meer kwaad dan goed kan doen. Gelukkig is Collision zo een band die duidelijk wist en nog steeds weet waar de klepel hangt. Op 17 april verscheen met het toepasselijke The Final Kill het laatste wapenfeit van dit explosieve gezelschap via Hammerheart Records. Of er gewag gemaakt mag worden van een waardig afscheid, lees je hier!

Het aantal grindcorebands is amper nog bij te houden. Het aantal teleurstellende bands jammer genoeg ook. Het genre mag zich dan ook gelukkig prijzen dat er nog bands als deze Collision bestaan – of vanaf 17 april ‘bestond’, zo U wil – die toch de nodige aandacht en respect wisten op te wekken. Alleen al wat betreft, verdienen deze Noorderburen de loftrompet.

Wie een negatieve review verwacht, is er bij deze dan ook aan voor de moeite. Het zou immers al flink moeten verkeren, indien een band als Collision, met ruim 20 jaar op de teller, plotsklaps met complete bagger voor de dag zou komen. Met The Final Kill serveert men ons dan ook een ware adrenalinestoot, die maar liefst vijftien minuten weet aan te houden. Klinkt kort, maar in het geval van Collision is dit absoluut meer dan genoeg. Het zou immers niet de eerste keer zijn dat een ‘overload’ aan energie een al dan niet nucleaire ramp veroorzaakt. Het hoeft niet altijd Corona te zijn…

Het meest in het oog springende aspect van deze ep is ongetwijfeld de vocale wisselwerking tussen de twee brulboeien van dienst. Een wisselwerking die wonderwel goed uitpakt en beide heren ook de nodige (adem)ruimte geeft om heel wat vocaal venijn uit te spuwen.

The Final Kill is een waardige afsluiter van een rijkgevulde carrière waar, mits het genre meer erkenning genoten zou hebben, heel wat meer ingezeten kon hebben. Al zal het deze Nederlanders hoogstwaarschijnlijk worst wezen, aangezien ze immers alle grotere, extremere podia, zoals onder meer dat van Obscene Extreme, hebben mogen afbreken. Tijd voor het welverdiende pensioen van deze band, die door de liefhebbers ongetwijfeld als legendarisch bestempeld zal worden.

Tracklist:

  1. Sweet Vermin
  2. Intense Infestation
  3. Shattered Glass And Severed Heads
  4. Engine Of Extermination
  5. Shell Shock Suicide
  6. Frozen In Terror
  7. Savage Executioner

 

 

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Login

Recente reviews

Upcoming concerten

september

26sep13:30DEVILS ROCK FOR AN ANGEL 2020OC IN 'T RIET - ZILLEBEKE

26sep17:00FAARFEST 2020JH DE FAAR - MEERHOUT

26sep18:00KASHFEST 2020THE LANE - OOSTBURG - NEDERLAND

26sep19:00ROBERT JON & THE WRECK @ THE CROSSOVER - GENT

27sep18:00STEVE IGNORANT + THE CRAVATS @ AB BOX - BRUSSELSteve Ignorant presents 'Crass songs 1977-1984'

oktober

31okt16:30JUDASFEST IIIDEN EGLANTIER - SINT-NIKLAAS

Share This
X