My Dying Bride – Macabre Cabaret

My Dying Bride – Macabre Cabaret

Begin dit jaar bliezen de onvervalste heersers van de Britse doom, My Dying Bride, dertig kaarsjes uit en brachten een eerste album uit in vijf jaar tijd, The Ghost of Orion. Het veertiende al in een afwisselende bezetting waarvan enkel frontman Aaron Stainthorpe en gitarist Andrew Craighan de overlevers zijn van de oorspronkelijke formatie.

(meer…)

Oceans of Slumber – Oceans of Slumber

Oceans of Slumber – Oceans of Slumber

De tegenwoordig female fronted doomy progrock- en metalband uit Texas, Oceans of Slumber, heeft op vrijdag 4 september reeds een vierde langspeler uitgebracht in haar relatief jong bestaan, de opvolger van de voortreffelijke derde langspeler uit 2018, The Banished Heart. Dat het geen makkie zou worden om dit oeuvre voorbij te streven, stond al in de sterren geschreven. De kwaliteit die de band doorgaans brengt laat ons vermoeden dat dit misschien wel zou lukken met dit titelloze album.

(meer…)

Huntsmen – Mandala of Fear

Huntsmen – Mandala of Fear

Werd bij het debuut nog de term ‘Americana metal’ aan de band, Huntsmen, toegemeten – een stijl van metal met Amerikaanse folkinvloeden – dan mag dit bij de opvolger, Mandala of Fear, alweer worden weggeborgen. Huntsmen klinkt op de opvolger volwassener, straffer en grootster. Een beetje zoals Elder, maar beter. Veel beter.

(meer…)

Paradise Lost –  Obsidian

Paradise Lost – Obsidian

Menig liefhebber van gotische metal zal op vrijdag 15 mei niet rouwig geweest zijn met het uitbrengen van Obsidian, het jongste album van de Britse grootmeesters van het genre, Paradise Lost, die inmiddels aan hun zestiende album toe zijn, de tweede bij Nuclear Blast.

De band kreeg de kans om zoals veel bands het tegenwoordig doen om de release naar een latere datum te verschuiven maar de heren uit het Britse Halifax bleven hun fans trouw en veranderden niets aan de datum die in volle pandemie uitgebracht werd, zeker wat het Amerikaanse continent betreft.
Paradise Lost heeft eigenlijk een genre op zichzelf gecreëerd door gothic met doom te mixen. Het ene album is wat doomier dan het andere, het gotische is er altijd bij en duistere melodieën zijn legio.

(meer…)

Katatonia – City Burials

Katatonia – City Burials

Katatonia is terug. Eigenlijk zijn ze amper weg geweest.
In 2018 besloot de band er tijdelijk de brui aan te geven, maar iets motiveerde hen om het jaar nadien terug te keren met een jubileumtour rond hun succesvolste album Night Is The New Day die vorig jaar tien kaarsen mocht uitblazen en heruitgebracht werd in een speciale versie. Maar nu zijn ze hier terug met een elfde studio album in hun ondertussen kenmerkende stijl, die niets meer te maken heeft met hun beginperiode toen de band nog een duo was gevormd door Jonas Renske en Anders Nyström. Als er één band is die de spleen van Charles Baudelaire zou kunnen vertalen naar muziek is dat ongetwijfeld Katatonia.

(meer…)

X