Er zijn bands die heavy metal spelen. En dan zijn er nog degenen die je door het slijk slepen, molenstenen aan je ziel vastbinden en slaapliedjes fluisteren in de taal van de ondergang. Growing Horns behoort tot de laatste categorie.

Growing Horns, dat zijn stampende drums, dreunende bas en onheilige gitaren. Deze Belgische doom/sludgeband zag het levenslicht in 2015 rondom de streek van Kortrijk en hebben sinds hun oprichting nog steeds dezelfde bandleden (uitgenomen de drummer, die durft al eens veranderen). De zware riffs komen uit de gitaren van Sven en Didier, de basdreunen worden verzorgd door Wim en de mokerslagen worden uitgedeeld door Kev. Daf Demon tenslotte brult, schreeuwt en zingt tenslotte alles bij elkaar.

In 2019 verscheen het debuut album The Nobility of Pain. Het was niet zomaar een album, het was een open wond die weigerde te genezen, een klap in je gezicht. Anno 2025 bezorgt Growing Horns ons opnieuw een slag op ons gezicht met zijn nieuw album The Essence of Suffering. Een vijfenveertig minuten durende volgende stap in de evolutie van deze band. Zwaarder, donkerder en meeslepender dan ooit tevoren. En dit alles verdeeld over zeven tracks.

Opener en tevens titeltrack, The Essence of Suffering (A Tale Of Spite), start met een piano-intro die vergezeld wordt door een spookachtige gesproken tekst, waarna de gitaren en drums het overnemen en de spanning opbouwen naar de explosie. En die komt er zodra Daf zijn strot openzet. Volgende track, Lust For Knife, bouwt verder op de uitbarsting die het vorig nummer in gang gezet is. Wederom spelen de bas en drum een belangrijke rol. En ook terug bepalen de verschillende vocalen, die de frontman beheerst, de toon van het nummer. Verschroeiend wanneer het nummer traag en log klinkt, “clean” wanneer het vooruit moet gaan.

Blood in the Water was het nummer die de eer had om destijds het album aan te kondigen. Met zijn kleine tien minuten tevens het langste nummer op dit album. Het bouwt langzaam op met bas en drums om dan volledig los te barsten. Ook al is dit het langste nummer en ligt het ritme laag, het neemt je de volledige speeltijd mee op een epische vlucht. Tweede track die dit album voorafging was Godvergeten. O God, O Jesus, met deze woorden start dit nummer waarna het tempo meteen hoog ligt maar even vlug terug het trage en logge opzoekt. Het mooie aan dit nummer is dat je het doet meedromen in een sinister verhaal. Snel wanneer het verhaal vooruit gaat en langzaam wanneer het spannend wordt.

Dope Fuck start met een drumintro waarna gitaar en bas invallen om zo op te bouwen naar hoogtepunt. In dit nummer wordt er een beetje geflirt met psychedelische wat het geheel dan weer interessanter maakt. Bij Cutthroat Democrisy krijgt de basgitaar terug een prominente rol waarna de laaggestemde gitaren de overhand nemen. Het nummer is echter al halverwege door voordat we de eerste vocalen horen. Op zich geen slecht nummer maar wel een beetje de vreemde eend in de bijt op deze plaat. Afsluiter Umbilical Noose (A Tale of Wrath)  sluit weer aan met wat we doorheen dit album gehoord hebben. Verschillende vocalen, stevige riff gecombineerd met duistere logge passages, intrigerende baslijnen en dreunende drumlijnen.

Het beest onder je bed bestaat echt. Deze muziek is voor mensen die niet op zoek zijn naar ontsnapping, maar naar confrontatie. Voor hen die niet bang zijn voor het donker, omdat ze het donker zijn. The Essence Of Suffering is de volgende logische stap voorwaarts van Growing Horns

Tracklist

1. The Essence of Suffering (A Taler of Spite)
2. Lust for Knife
3. Blood in the Water
4. Godvergeten
5. Dope Fuck
6. Cutthroat Democrisy
7. Umbilical Noose (A Tail of Wrath)