Wanneer er een eindeloze stilte valt binnen het kamp van Tool moeten fans op een ander gaan om hun honger te stillen. Zo botste ik een vijftal jaar terug op het Zweedse Soen, wat uitmondt in een almaar grotere liefde voor deze band. Aan productiviteit geen gebrek hier, want met amper zeven dienstjaren op de teller zijn ze reeds toe aan hun vierde langspeler die de titel Lotus kreeg opgespeld. Met bijzonder veel goesting legden wij ons oor even te luister. Soen is zo’n band die je kan onderbrengen in de categorie ‘superbands’, want bij oprichting had de band met ..

Soen - Lotus

1 februari 2019
Algemeen
User Rating : Be The First One !

Wanneer er een eindeloze stilte valt binnen het kamp van Tool moeten fans op een ander gaan om hun honger te stillen. Zo botste ik een vijftal jaar terug op het Zweedse Soen, wat uitmondt in een almaar grotere liefde voor deze band. Aan productiviteit geen gebrek hier, want met amper zeven dienstjaren op de teller zijn ze reeds toe aan hun vierde langspeler die de titel Lotus kreeg opgespeld. Met bijzonder veel goesting legden wij ons oor even te luister.

Soen is zo’n band die je kan onderbrengen in de categorie ‘superbands’, want bij oprichting had de band met drummer Martin Lopez (ex-Opeth, ex-Amon Amarth), Willowtree-vocalist Joel Ekelöf en bassist Steve Di Giorgio (Testament, ex-Death & ex-Sadus) een flinke dosis talent in zijn rangen. Deze laatstgenoemde liet het project echter snel varen en werd vervangen door Stefan Stenberg.

De progressieve metal die Soen in de beginjaren op de markt gooit laat er geen twijfel over bestaan waar de band de mosterd ging halen voor z’n complexe sound.  Een stevige knipoog naar de Amerikaanse heersers van Tool zorgt er enigszins ook voor dat Soen in tijden van Cognitive (2012) en Tellurian (2014) wat bestempeld wordt als het betere replica  van zijn grote voorbeeld. Prima plaatmateriaal op zich, maar te weinig identiteit, zo luidt de kritiek her en der. Van een louter toeval kan je moeilijk spreken, wanneer je weet dat de Canadees David Bottrill zijn medewerking verleende bij de productie van beide albums. Ook de meesterwerken Ænima en Lateralus staan namelijk op diens curriculum vitae.

Met een derde langspeler, Lykaia (2017) lijkt Soen toch wat andere wateren te bevaren. Invloeden van Tool en Opeth blijven aanwezig, maar subtieler dan voorheen het geval. Er schuilt meer variatie binnen de nummers en Lopez en Ekelöf weten stilaan een meer eigen sound te gaan ontwikkelen. Een lijn die naadloos doorgetrokken wordt op het nieuwbakken Lotus. Voor de productie van het nieuwe meesterwerk door David Castillo en Iñaki Marconi, trok het gezelschap naar de Ghostward Studios in Zweden en weet hiermee het beste plaatwerk op heden af te leveren.

Lotus omvat negen hoofdstukken over de moderne samenleving zoals Rival, Covenant en Martyrs die vol zitten met poëtische, eindeloos ontworpen verwarring en chaos. Soen weet zichzelf op dit album zowel op muzikaal als tekstueel vlak met verve te overtreffen. Joel Ekelöf ging diep in zijn duistere emoties graven, wat vertaalt in enkele verslavende auditieve therapieën. Grootste vernieuwing tegenover het voorgaande Lykaia, is dat Soen ditmaal wat meer keyboardpartijen ging verweven in de composities.

Het opus magnum van deze plaat is zonder twijfel het beklijvende Martyrs. De catchy drumcompositie van Lopez en de bijzonder fraaie baslijnen van Stefan Stenberg zijn een lust voor het oor. Een bijzonder sterke chorus krijg je na enkele luisterbeurten niet meer uit je hersenpan gebrand. Halverwege valt het nummer terug op een rustige passage waarbij de pianofragmenten gaan overnemen, en de instrumentatie zich op langzame wijze terug gaat inmengen. Knap staaltje! En wat dan gezegd van de knappe, eigenzinnige videoclip die bij deze oorwurm hoort. We geven hem alvast graag met jullie mee onderaan dit artikel.

Ook de titeltrack is zeker het vermelden waard. Een zweverige creatie waarbij een bluesy gitaargeluid en de zachte gezangen van Ekelöf ons begeleiden richting een afsluitende gitaarsolo.
Een pak meer tempo en pit krijgen we in het afsluitende duo Rival en Lunacy, die ook perfect op voorganger Lykaia konden prijken.

Na enkele intensieve luisterbeurten kunnen we enkel meegeven dat we in afwachting van een nieuw Opeth of Tool-album (als het er al ooit komt?), een aardige kluif hebben aan deze nieuwe Soen. Met hun nieuwste Lotus bouwt het Zweedse vijftal verder in het verlengde van voorganger Lykaia, waarbij de eigen identiteit steeds meer boven komt drijven. Wie Soen er nog zou van verdenken een goedkope copycat te zijn van…, moet deze plaat maar eens aan zijn of haar oor leggen.
Fans van weleer hoeven dan ook geen moment te twijfelen om dit meesterwerk mee te grissen in de betere platenzaak.
Ongetwijfeld één van de sterkste albums wat 2019 tot nog toe voor ons in petto heeft!

Tracklist:

  1. Opponent
  2. Lascivious
  3. Martyrs
  4. Lotus
  5. Covenant
  6. Penance
  7. River
  8. Rival
  9. Lunacy

X