The Hysterical Hunt is het langverwachte derde album van de Vlaamse symphonicblackmetalformatie Lemuria. Het spectaculaire Chanson de la Croisade kwam negen jaar (!) geleden uit en had de laat hoog gelegd, waardoor het wachten eindeloos leek. Het geduld wordt echter beloond. Om met de deur in huis te vallen: ondanks dit gat van negen jaar is Lemuria erin geslaagd om met The Hysterical Hunt een plaat van eenzelfde niveau als Chanson de la Croisade te presenteren, en wel met een beter geluid. De formule is dezelfde: black metal als basis, zonder de focus enkel op donkere en grimmige nummers te ..

Lemuria - The Hysterical Hunt

Releasedatum: 18 januari 2019
Algemeen
User Rating : Be The First One !

The Hysterical Hunt is het langverwachte derde album van de Vlaamse symphonicblackmetalformatie Lemuria. Het spectaculaire Chanson de la Croisade kwam negen jaar (!) geleden uit en had de laat hoog gelegd, waardoor het wachten eindeloos leek. Het geduld wordt echter beloond.

Om met de deur in huis te vallen: ondanks dit gat van negen jaar is Lemuria erin geslaagd om met The Hysterical Hunt een plaat van eenzelfde niveau als Chanson de la Croisade te presenteren, en wel met een beter geluid. De formule is dezelfde: black metal als basis, zonder de focus enkel op donkere en grimmige nummers te leggen, aangevuld met symfonische en verhalende elementen. Het resultaat is een plaat die bijwijlen doet denken aan Dimmu Borgir of zelfs Equilibrium. Er staan twaalf nummers op, inclusief een intro, een tussenstukje en een afsluiter (die laatste nog het best te beschrijven als de aftitelingsmuziek), goed voor iets meer dan een uur. Dat uur loopt op de grens tussen net wel en net niet te lang: afhankelijk van hoe fris ik me voel, krijg ik hem al dan niet in een keer beluisterd. Dat wijd ik aan het feit dat je in ieder nummer veel te verwerken krijgt en dus overweldigt kunt worden.

Lemuria kiest in zijn nummers voor messcherpe riffs als basis: de drijvende riff in het openingsnummer A Plague upon the Land is een mooi voorbeeld, maar ook in mijn persoonlijke favoriet Between Man and Wolf is duidelijk te horen dat de groep haast met een overaanbod kampte en naar believen nieuwe riedels toevoegt. Ze zijn catchy, brutaal en strak: heerlijk! Daarop komen dan de andere klanken: de toetsen die meer voor de melodie instaan dan de zang en zoals eerder gezegd doen denken aan andere bands (zowel in aanwezigheid, in klank, en in functie), en de zang die de nummers mee voortdrijft. Wie niet te gefocust luistert, heeft niet door dat er tussen deze en de vorige plaat een zangerswissel heeft plaatsgevonden: de stemklank en bijhorende capaciteiten sluiten netjes aan bij vorig werk.

En dan komen we aan het verhaal verteld op de plaat: de klok draait enkele eeuwen terug en er loopt een weerwolf rond. De nummers variëren in gevoel tussen angst en onwetendheid, moed en trots, triomfantelijkheid en droefheid. Uiteraard hebben we de band zelf om ons die sfeer over te brengen, maar een helpende hand is altijd welkom. Daarom werd voor The Hysterical Hunt beroep gedaan op acteur Herbert Flack, die zich hier ontpopt tot een Vlaamse Christopher Lee (die jarenlang verteller was bij Rhapsody of Fire). Op enkele nummers vertelt Flack met een diepe, warme stem wat er nu gaande is met die weerwolf. Zijn bijdragen zijn beperkt en vallen dus des te meer op waar gebruikt.

The Hysterical Hunt is een plaat tjokvol die fans van het eerdere werk zeker zal bekoren met strakke riffs, ambitieuze ideeën en een netjes uitgebalanceerde sound die ieder instrument laten ademen en stralen. Ook het artwork, een echte Kris Verwimp, is weer om van te genieten. Jaarlijstmateriaal, alsof die laatste negen jaar voorbij zijn gevlogen.

X