Fleddy Melculy is al lang het stadium van de grap ontgroeid. Binnen onze eigen landsgrenzen mogen ze stilaan tot de grotere acts uit het metalgenre gerekend worden, maar ook Nederland begint stilaan serieus voor de bijl te gaan. België en Nederland vormen absoluut geen eindhaltes, want ondertussen wordt de interesse vanuit Duitsland ook met de dag groter. Enkele weken geleden verscheen het tweede volwaardige album van Fleddy en zijn orkest des heils, genaamd De Kerk Van Melculy. Een heuse tour doorheen België en Nederland kon dan ook niet uitblijven. De jonge wolven van Rectum Raiders mochten mee de baan op. Op 29 maart passeerde het circus in de Vooruit in Gent, mijn studentenstad. Een opportuniteit die ik dan ook absoluut niet kon laten liggen. Enkele mailtjes met Sony Music later was de accreditatie geregeld en kon het aftellen naar de show beginnen.

Rectum Raiders mocht de avond op gang trappen en deed dat met bravoure. Net zoals Fleddy Melculy nemen deze jonge gasten zichzelf absoluut niet al te serieus, want opkomen onder een jodelend deuntje kan men moeilijk associëren met de adjectieven ‘ernstig’ en ‘serieus’. Een half uur kreeg dit Nederlandse gezelschap de tijd om het aanwezige publiek op te warmen. Een half uur dat in ‘no time’ voorbij gevlogen was. Qua show verdienen deze gasten een dikke pluim, want van begin tot einde stond iedereen met een big smile het schouwspel op het podium gade te slaan. Rock ‘n Roll zoals het hoort. Geregeld kwam de associatie met Steel Panther in mij op. Een vergelijking die niet helemaal opgaat, want het tempo en de dynamiek is bij Rectum Raiders gewoonweg van een hoger en intenser niveau dan bij de mannen van de ‘Stalen Panter’.

Toch was het niet al rozengeur en maneschijn. Zo had de band aanvankelijk te kampen met vrij slecht geluid. Het duurde dan ook enkele nummers eer dit euvel verholpen was. Oordopjes waren trouwens geen overbodige luxe, daar de volumeknop toch wel net iets te hard was opengedraaid. Dit kleine punt van kritiek buiten beschouwing gelaten, zette Rectum Raiders gewoon een heel straffe performance neer. Waar het gros van de aanwezigen aanvankelijk nog bij de bar te vinden was, verschoof de aandacht meer en meer richting podium en ging menig hoofd vlot op en neer tijdens nummers Foxx (I’m In Love) en Boulanger. Op het einde ontplooide er zich zowaar een circlepit voor het podium. Rectum Raiders bevestigde vanavond met verve zijn status van veelbelovende band. Het selftitled debuutalbum is ondertussen een jaartje oud, maar de fans zullen naar alle waarschijnlijkheid niet al te lang meer moeten wachten op een nieuw werk!

Nadat Goe Vur In Den Oto het aanwezige publiek in de sfeer wist te houden, weerklonk de intro van Kerk. Wanneer Fleddy en zijn orkest des heils de buhne betreden hadden en de eerste noten weerklonken, was er voor de rest van de avond geen houden meer aan. Een onophoudelijke mosh-pit om U tegen te zeggen, een publiek dat quasi ieder woord luidkeels stond mee te brullen en een band die er ongelofelijk veel goesting in had. Neen, Fleddy Melculy is al lang geen gimmick meer! Snoeiharde Vlaamse metalcore met een grote dosis humor en zelfspot. Het ideale recept voor een fenomenale avond. De set mocht dan wel grotendeels in het teken staan van de nieuwste plaat, toch werd ook het debuutalbum niet vergeten. Zo mocht Apu van de Nightshop zijn opwachting maken. Op kameel, want die nachtwinkel heeft hij al lang verpatst. Een verse komkommer kreeg het publiek er gratis bij.

Nadat Apu van het podium verdwenen was, was het tijd om een maatschappelijk relevant onderwerp aan te snijden. Want Camouflage is dan ook het gedroomde nummer om het allemaal net iets serieuzer aan te pakken. Qua zelfspot en humor kan het tellen. Hitsingle 668 kon natuurlijk niet ontbreken. Zonder King Hiss frontman Jan Coudron weliswaar , maar dat kon de pret niet drukken. Nummer na nummer steeg de temperatuur in de Vooruit naar ongekende hoogten. Een logisch gevolg van de moshpit die met de minuut omvangrijker en omvangrijker werd.

Met Pinker bereikte de show zo stilaan zijn absoluut hoogtepunt. Fleddy deed er nog een schepje bovenop door een oproep te lanceren om de pit zo heftig mogelijk te maken. Zo heftig dat het publiek in de grote zaal (de zaal die zich bevindt onder de Balzaal waar dit spetterende optreden plaatsvond) niet meer weet of ze nu naar een optreden van Fleddy Melculy of naar een optreden van Het Hof Van Commerce afgezakt zijn. BMW-chauffeurs waren vanavond trouwens schijnbaar niet aanwezig.

‘Goede afspraken maken goede vrienden’. Een cliché, maar een waarheid als een koe. Na het op een akkoordje met het publiek gegooid te hebben, was het tijd voor de bisronde. Een bisronde, die maar liefst uit vier nummers bestond. Geen Vlees Wel Vis was een prachtig eerbetoon aan alle vegetariërs. Met T-Shirt Van Metallica, een throwback naar het spreekwoordelijke ‘zaadje’ van Fleddy Melculy, was de cirkel volledig rond en kwam er een einde aan een fenomenale show vol loeiharde metalcore en een grote dosis humor. Fleddy Melculy is absoluut klaar om het buitenland te veroveren. De Nederlandse taal zal daarbij geen hinderpaal vormen. Dat de andere landen ook maar eens moeite doen om het Nederlands onder de knie te krijgen, verdomme!

Setlist:

  1. Kerk
  2. Zijde Gij Hier Nu Nog
  3. 2 Dagen Te Laat
  4. Feestje In Uw Huisje
  5. Foto Van Uw Hoofd
  6. Apu
  7. Camouflage
  8. 668
  9. Ik Ben Kwaad
  10. Ik Haat Jazz
  11. Brood 
  12. Varken
  13. Pinker
  14. Voor Altijd Jong
  15. Min Duizend Scenepoints
  16. Geen Vlees Wel Vis
  17. Ik Ben Mijn Sleutels Kwijt
  18. T-Shirt Van Metallica
X