Traditioneel betekent het einde van de festivalzomer niet dat de liefhebber zijn festivalplunje al in de kast moet opbergen. Ook tussen september en december valt er immers nog heel wat te beleven. Een van de vaste waarden in het najaarsaanbod is Zingem Beeft, dat ondertussen toe is aan zijn negende editie. Op 12 september wordt De Mastbloem in Kruisem opnieuw het decor voor een stevige muzikale hoogmis. Naar goede gewoonte pakt de organisatie uit met een gevarieerde affiche waarop verschillende gezichten van metal en aanverwante genres aan bod komen. Zeven acts moeten metalliefhebbers uit alle hoeken van het land naar Oost-Vlaanderen lokken. Ook na negen edities blijft Zingem Beeft daarmee een afspraak die de liefhebber maar beter in zijn agenda noteert. Wij nemen de volledige affiche alvast onder de loep.

We vragen ons al jaren af wat er precies in het Gentse water zit, waardoor er telkens weer bands boven komen drijven die maar wat graag in het duister verdwalen. Aldrig is zo’n Gentse postblackmetalformatie, opgericht door enkele voormalige leden van Soul Grip en Arson. De band gooide hoge ogen met zijn debuutalbum YAĞMUR uit 2023 en lijkt goed op weg om zijn stempel te drukken op de donkere kant van wat Gent muzikaal te bieden heeft. Een niet te missen parel met een gouden toekomst — uiteraard voorzien van een diepzwart randje.

De Genkse formatie Hedonist tapt uit een heel ander vaatje. Het powertrio serveert een loodzware combinatie van stoner, rock en metal, voortgestuwd door vette riffs en beukende ritmes. Namen als Karma To Burn, Monster Magnet en Motörhead komen daarbij spontaan bovendrijven, zonder dat Hedonist zijn eigen gezicht verliest. Met Eat Thus leverde de band bovendien een visitekaartje af dat in 2025 de deuren van Desertfest Antwerpen opende. Een stevige brok rauw vlees dus, die live uitgroeit tot een luide en intense muur van geluid. Kom deze Limburgse wervelstorm op Zingem Beeft vooral horen, zien én voelen.

Zoals we in de inleiding al aangaven, draagt Zingem Beeft diversiteit hoog in het vaandel. De volgende band, Rotzak, laat zich zelfs in geen enkel hokje onderbrengen. Alles wat zich ergens tussen stevige hardcore en pure metal bevindt, passeert de revue. Rotzak bestaat inmiddels tien jaar en heeft in de undergroundscene stevig zijn stempel gedrukt. Vorig jaar bracht de band met Headrush nog een bijzonder harde plaat uit — en die titel zegt eigenlijk al genoeg. Wie plaatsneemt in de muzikale rollercoaster van Rotzak, kan achteraf weleens duizelig achterblijven. U bent gewaarschuwd!

Slaughter The Giant is voor ons al lang geen onbekende meer. De band wist ons live al meermaals als een nietsontziende pletwals compleet van de sokken te blazen. Met Depravity uit 2022 en Abomination uit 2024 leverde de band twee releases af die in het collectieve geheugen gebeiteld staan. Maar vooral op een podium toont Slaughter The Giant zijn ware vernietigingskracht. “Ook nadat we deze nietsontziende tsunami al meermaals hadden ondergaan, slaagden de heren er op Plutofest opnieuw in om de hele zaal omver te blazen. Met oorverdovende riffs en drums haalde Slaughter The Giant alles uit de kast, maar het was toch de imposante teddybeer Benny Ubachs die met zijn bulderende stem en molenwiekende armen alle aandacht naar zich toe trok. Zijn gezicht was deze keer niet vuurrood geverfd, maar zijn demonische uitstraling bleef volledig overeind”, schreven we over een eerder optreden van de band. Daarmee is eigenlijk alles gezegd, toch?

De melodische deathmetalformatie Mordkaul als een supergroep omschrijven, is misschien wat kort door de bocht, maar ook weer niet zo vergezocht. Met muzikanten die hun sporen verdienden bij onder meer Bliksem, Furia, Your Highness, Leng Tch’e, Storm Upon The Masses en Dyscordia verzamelt de band heel wat ervaring binnen zijn rangen. Vooraan staat bovendien Tommy Goffin, een zanger die we gerust een fenomeen op zich mogen noemen. Met de komst van gitarist Nick Ryckaert, bekend van Ostrogoth en Mr. Myst, kreeg de bezetting er dit jaar nog een extra dosis ervaring bij. Deze doorwinterde muzikanten brengen niet zomaar melodische death metal: ze verleggen muzikale grenzen en vinden er, waar nodig, ter plekke gewoon nieuwe uit. Durven we het woord “legendarisch” in de mond te nemen? Toch wel!

“Blaffende honden bijten wel”, schreven we ooit over een optreden van de Antwerpse formatie Bark. Anno 2026 hebben ze nog niets van hun bijtkracht verloren. Tijdens hun optredens zetten ze zonder omkijken een rauwe en verschroeiende combinatie van rock en metal neer, waar geen doorkomen aan is. Zowel muzikaal en instrumentaal als op het vlak van charisma hoeft deze Antwerpse parel absoluut niet onder te doen voor de internationale concurrentie. Integendeel zelfs. Naast het podium zijn het sympathieke en integere mensen; zodra ze het podium betreden, veranderen ze echter in een losgeslagen roedel wilde honden die alles en iedereen om zich heen dreigt te verscheuren. Ook jaren later blijft dat wellicht de meest treffende omschrijving van Bark.

Drie jaar geleden stond Schizophrenia al op Zingem Beeft, maar moest de band de hoogste plaats op de affiche nog aan Fleddy Melculy laten. Anno 2026 keren de Antwerpenaren terug als volwaardige headliner. Veel beter kan hun indrukwekkende groei eigenlijk niet worden samengevat. Sinds hun grote doorbraak in 2023 speelde de band op gerenommeerde festivals als Graspop, Hellfest en Wacken en bouwde hij ook buiten België een stevige reputatie op. In de voetsporen van grootheden als Slayer en Dark Angel zorgt het viertal telkens weer voor een bijzonder energieke set die stevig aan de thrashribben blijft kleven. De gierende gitaren vormen daarbij een belangrijke troef, maar het is vooral de kracht van het collectief die elke opgetrokken geluidsmuur uiteindelijk doet bezwijken. Dat na Zingem Beeft een Europese tournee met Coroner wacht, onderstreept alleen maar hoe ver de band ondertussen is doorgestoten. Schizophrenia is een Belgische band met internationale allure die u absoluut niet mag missen. Een gezonde dosis chauvinisme is hier volledig op zijn plaats!