Psychedelische rock en uitgeklede blues blijven samensmelten in een bedwelmende cocktail. Je vindt All Them Witches aan de rand van de gebaande paden.

Dit collectief van creatieve buitenbeentjes heeft nooit een gebaand pad gevolgd of gemakkelijk in een bestaande scene of stijl gepast. In plaats daarvan bevindt de band zich op een ongrijpbaar kruispunt waar wolken van langzaam opbouwende, meditatieve vervorming samensmelten met stratosferische psychedelica, buitenaardse blues en donderende, ongecompliceerde hardrock.

Dit kwartet uit Nashville – Tennessee USA versterkt op astrale wijze pakkende melodieën over een steeds veranderend landschap, balancerend tussen extremen van rauwe zwaarte en melodische gewichtloosheid, mythisch en magie, en donker en licht. Hun mix van blues rock, psychedelische muziek, stoner rock en folk is niet direct verteerbaar en moet je bereid zijn om met al je zintuigen te waarderen wat ze doen.

House Of Mirrors, het zevende album van All Them Witches, verschijnt na een periode van onrust en hergroepering. Zes jaar na het door de pandemie getroffen Nothing As The Ideal maakt de band een comeback met een nieuw album. Met de terugkeer van toetsenist Allan Van Cleave en het vertrek van oprichter en drummer Robby Staebler (vervangen door Christian Powers) roept House of Mirrors de grote vraag op wat de volgende stap voor All Them Witches moet zijn. Moeten ze hun invloeden blijven verbreden of juist een stap terugzetten qua compositieambities? Duidelijk dat ze voor het laatste hebben gekozen. Alleen hebben ze in plaats van één stap terug, er meerdere gezet en daarmee misschien het meest toegankelijke album uit hun carrière gemaakt.

Het openingsnummer Red Rocking Chair is een stonerherwerking van het nummer van Doc Watson, een Amerikaanse Grammy Award winner bluegrass artiest. Culling Line heeft meer dat dromerige over zich waarbij de vocalen enorm doen denken aan wijlen Mark Lanegan. Met gitaarriffs die langzamer overgaan in een fuzzy trip om op hun hoogtepunt abrupt te zwijgen. Aethernet schuift dan meer op richting Americana waarbij je de cowboy met zijn gitaar ergens op een veranda voor je waant. Misschien dat de banjo en pedal steel gitaar (gitaar zoals een orgel die plat ligt en door middel van pedalen bestuurd wordt, typisch voor de Nashville sound) mee zorgt voor dit gevoel.

Helemaal anders is Hold Up, Say What? Alle instrumenten zijn hier van de partij waardoor deze track dan ook meer rockgetint is, zonder het psychedelische uit het oog te verliezen. Angel on the Wayside kunnen we over dezelfde kam scheren. Rock georiënteerd met hevige en dan weer rustiger momenten. Turn On The Light hanteert dan weer een groove die een beetje aan Queens Of The Stone Age doet denken. Starting Line opent rustig en akoestisch waarna het even explodeert bij het refrein en terug hervalt in een kalmer ritme, terug opbouwt en kalmeert. The Welterweight kabbelt de hele track rustig door, gebaseerd op een meeslepend folkachtig verhaal. Afsluiter Saturn Song borduurt verder op deze trend waarbij een gitaarriedeltje doorheen de hele song je meetrekt in het verhaal.

Met hun eerste nieuwe muziek in meer dan een half decennium geven ze vol gas en benutten ze de kracht van hun onbreekbare band als samenwerkende partners en vrienden. House Of Mirrors is een uitgesproken modern rockalbum, met diepe wortels in een ouder, mysterieuzer Amerika.

Tracklist

1. Red Rocking Chair
2. Culling Line
3. Aethernet
4. Hold Up, Say What?
5. Go-getter
6. Starting Line
7. Turn On The Light
8. Angel On The Wayside
9. The Welterweight
10. Saturn Song