De Belgische mathcoregiganten van BEAR laten nog eens van hen horen middels de ep Anhedonia, uitgebracht via Pelagic Records. De sound van BEAR is een berekende botsing van technische precisie en ongefilterde agressie – een moderne variant van Europese metal die wiskundig geïnspireerde complexiteit combineert met rauwe, intense energie. De kern van hun identiteit wordt gevormd door een combinatie van intelligentie en brute kracht.

Met Anhedonia levert BEAR vijf nummers vol pure adrenaline en onvervalste zwaarte, die de vreemde emotionele leegte vastleggen die na een trauma kan ontstaan. Anhedonia is zowel een strijdkreet als een bekentenis; een rauw document van veerkracht, gevormd door jaren van ziekte, verlies, onzekerheid en moeizaam verworven doorzettingsvermogen. De ep is live opgenomen met de volledige band, zonder clicktrack, studio-hulpmiddelen of kunstmatige afstemming. Wat je hoort zijn vier muzikanten die volledig op elkaar zijn ingespeeld en elkaars rauwe en explosieve energie in realtime voeden.

James Falck zegt: “Na het schrijven van Vanta, dat ontstond tijdens een bijzonder nare periode in mijn leven (kanker, operatie, behandeling, sterfgevallen in de familie, relatiebreuken), heb ik persoonlijk veel demonen kunnen verdrijven, en sindsdien zijn er veel ongelooflijke dingen gebeurd. Muziek maken is altijd een belangrijke vorm van therapie voor me geweest, en deze nummers vertegenwoordigen echt de gemoedstoestand waarin ik me tot voor kort bevond; een toestand waarin ik veel had om dankbaar voor te zijn, maar het trauma en de pijn die ik in de jaren daarvoor had ervaren, hadden een zekere mate van gevoelloosheid, angst en onverschilligheid veroorzaakt.”

Bassist Dries Verhaert voegt eraan toe: “We hebben dit project inderdaad heel anders aangepakt, zowel creatief als in de studio. Terugkijkend ben ik trots op wat we hebben bereikt. Anhedonia is BEAR op ons meest authentieke en kwetsbare moment. Als je je ooit in het donker bevindt, blijf dan doorzetten. Accepteer hulp van de mensen om je heen en blijf vooruitgaan. Dit album bewijst dat er zelfs in de moeilijkste tijden een uitweg is.”

De ep, vernoemd naar een aandoening die onder andere het gevoel van plezier kan belemmeren, stelt totaal niet teleur. Of zoals ze zelf in het afsluitend nummer, Metastatic, zingen: “I’m feeling quite ok”. Een afsluiter die trouwens het meeste oorvriendelijkste track is op deze ep. Het kruipt in je hoofd om er te blijven plakken. Maar laten we even terugkeren naar het begin van deze plaat. Opener Empty Markers was tevens de eerste single die BEAR op de markt smeet, ter aankondiging van Anhedonia. Dit nummer ontploft, na een rustige start van een paar seconden, helemaal, iets wat live wel stevig zal binnenkomen.

Waarna Lacerate nog eens hetzelfde doet, Deze track is tevens de tweede single, verschenen op dezelfde dag van de release van deze ep “Lacerate is waarschijnlijk ons ​​favoriete nummer van de ep en vat perfect samen wat we in een BEAR- nummer willen leggen. De brutaliteit in combinatie met het emotionele refrein maakt het precies zoals we het voor ogen hadden, en we hopen dat onze fans het daarmee eens zijn.”, aldus BEAR

In tegenstelling tot wat de titel beweerd is The Smile helemaal niet een vrolijk nummer. Het borduurt verder op de ingeslagen weg die de vorige nummers hebben ingeslagen. Titeltrack Anhedonia voert de waanzin nog een stuk op en is misschien wel het meest vreemde nummer, of anders gezegd de normaalste BEAR-track, op deze ep. In contrast met de rest. Met invloeden van metalcore, punk-hardcore naar doomachtige sludge.

Als dit de nieuwe weg is dat BEAR ingeslagen is, hoop ik dat we nog veel van dit soort werk mogen verwachten, Ook al liggen bepaalde nummers dicht bij elkaar, het klinkt nooit clichématig of herhalend. Vijf nummers in een tijdspanne van twintig minuten, kort maar krachtig maar o zo mooi.

Tracklist

1. Empty Markers
2. Lacerate
3. The Smile
4. Anhedonia
5. Metastatic