Six Feet Under – Next To Die

LABEL:

Metal Blade Records

RELEASEDATUM:

24 april 2026

Het is maar weinig bands gegeven om in verregaande mate verguisd te worden, maar toch album na album relevant te blijven. Six Feet Under behoort zonder enige twijfel tot dit selecte clubje. Met de hoeveelheid bagger die frontman Chris Barnes de voorbije decennia over zich heen gekregen heeft, kan men gerust enkele septische putten vullen. Toch blijft de man resoluut vasthouden aan zijn eigen muzikale formule, waarbij hij ondertussen al enkele jaren kan rekenen op een trouw team rondom hem. Met Next To Die waren we op 24 april toe aan album nummer 15! dat opnieuw verscheen via Metal Blade Records. Aangezien nieuw werk van Six Feet Under altijd de gemoederen weet te bedaren, kon een review uiteraard niet achterblijven.

We halen misschien oude koeien uit de sloot, maar met het in 2020 verschenen Nightmares Of The Decomposed leek het doek definitief te vallen over deze band. Muziek afkraken is al te gemakkelijk, maar hoe we het ook probeerden te draaien of te keren, bleef deze langspeler gewoon een foltering om naar te luisteren. Opvolger Killing For Revenge bleek dan ook een vrij aangename verrassing te zijn, waarbij duidelijk bleek dat Six Feet Under zich (1) herpakt had en (2) het nog altijd in zich had om sterke deathmetalnummers neer te pennen.

Met Deze Next To Die zetten Chris Barnes en Co diezelfde positieve trend vlotjes verder. Meer zelfs! We zouden zowaar durven stellen dat deze Next To Die behoort tot de beste, meest interessante platen die Six Feet Under in haar langdurige carrière uitgebracht heeft. Opener Approach Your Grave doet nochtans niet meteen het beste verhopen. Het tempo ligt aanvankelijk bijzonder traag, waarbij een Zodiac-vibe voorzichtig achter de hoek begint te loeren. Halverwege de songs krijgen we gelukkig nog een interessante gitaarsolo voor te kiezen, maar daar blijft het aanvankelijk wel bij.

Destroyed Remains biedt alvast beterschap, terwijl het daaropvolgende, uiterst simplistische Mister Blood And Guts zich na enkele luisterbeurten gevaarlijk in het gehoorkanaal begint te wurmen. We zijn er nog altijd niet uit of dit nu te beschouwen is als iets positief, maar vermoedelijk is voor dergelijke songs het begrip ‘guilty pleasure’ uitgevonden.

Na een toch wel bevreemdend begin, tapt Six Feet Under vervolgens opeens uit een volledig ander vaatje. Met Mutilated Corpse In The Woods lijkt het wel of we opeens een ander album opgelegd hebben. Het tempo schiet de hoogte in, waarbij we zonder pardon worden teruggekatapulteerd naar de jaren 90 waarin death metal nog absoluut hoogtij vierde. Diezelfde lijn wordt vlotjes doorgetrokken met nummers als Unmistakable Smell Of Death en Wrath And Terror Takes Command. Zonder overdrijven sterke composities die gekenmerkt worden door een furieus tempo, catchy hooks, interessante gitaarsolo’s en een Chris Barnes die opeens uit de spreekwoordelijke doden lijkt te zijn opgestaan.

Ook naar het einde toe blijven de heren op niveau musiceren. Grasped From Beyond bevat een groove om U tegen te zeggen, waarbij stilzitten onmogelijk is. Het gelijknamige titelnummer mag tenslotte misschien wel het prijsbeest van deze plaat genoemd worden. Wat aanvankelijk nog vrij rechtlijnig begint, verwordt al snel tot een deathmetalfestijn, waarbij er richting het einde van de song zowaar enig kippenvel te bespeuren valt. Ook het artwork is deze keer een pak interessanter dan dit bij de vorige langspelers het geval was.

Wat op een gegeven moment onmogelijk geworden leek, is ondertussen bewaarheid geworden. Six Feet Under is er eindelijk nog eens in geslaagd om met een sterk album voor de dag te komen. Het predikaat ’topper’ is hoe dan ook te veel gevraagd, maar toch blijven we luisterbeurt na luisterbeurt maar al te graag terugkeren naar dit horrorfestijn. alleen al daarvoor verdient deze plaat het om gehoord te worden! Voor wie death metal een warm hart toedraagt, is dit album verplichte kost, want Chris Barnes is en blijft hoe dan ook een levende legende binnen het genre.

Tracklist: