De tweede dag van Euroblast 2025 bracht opnieuw een brede waaier aan stijlen en emoties. Van de energieke start met Walkways tot de meeslepende afsluiter van Voyager — de diversiteit en kwaliteit op de podia bewezen nog maar eens waarom Euroblast een van de meest toonaangevende prog- en modernmetalfestivals van Europa blijft.

De tweede dag van Euroblast werd op gang getrokken door het briljante Walkways uit Tel Aviv. Niemand kwam naar Euroblast om over politiek te praten, en dat deed de band zelf ook niet. Integendeel: ze omschreven zichzelf als het tegengif voor de harde realiteit van het leven in Israël en het Midden-Oosten. “No politics, just partying” was hun motto – en dat brachten ze meer dan waar met hun moderne, energieke progmetalshow. Richting het einde sprong bassist Avihai Levy zelfs het publiek in om mee te moshen. De band beloofde hun fans alvast dat er een derde album in de maak is.

No Oath uit Toulouse, in het zuiden van Frankrijk, is in essentie een atmosferisch eenmansproject. Live werd gitarist en componist Timothée Baqué echter bijgestaan door een extra gitarist en drummer, wat zorgde voor een stevige, djenty sound vol virtuoze riffs. De instrumentale set liet duidelijk zien hoeveel muzikaal vakmanschap er schuilgaat achter deze relatief onbekende naam.

Waar we vorig jaar nog Novelists zagen kort na de komst van hun nieuwe zangeres Camille Contreras, kregen we dit jaar Dream State (2.0) uit Zuid-Wales – zonder originele bandleden, maar met vergelijkbare energie. Muzikaal deden ze denken aan een iets toegankelijkere versie van Novelists, met één gitarist maar wel een opvallend charismatische frontvrouw: Jessie Powell. Halverwege het festival was zij de eerste vrouw die het podium betrad, en dat deed ze met overtuiging. Ze bracht een flinke dosis adrenaline mee van over het Kanaal en stond voortdurend in symbiose met het vooral jonge publiek.

Door de late annulering van Haken, amper twee weken voor aanvang van het festival, moest de organisatie op zoek naar een waardige vervanger – geen eenvoudige opdracht. Uiteindelijk kregen de Australiërs van Voyager de headliner-spot toegewezen, met de Britse band Ihlo als sub-headliner. Ihlo bracht recent hun tweede album “Legacy” uit via Kscope.

Hun optreden begon echter rommelig door technische problemen. De start was zo chaotisch dat een deel van het publiek dacht dat de band nog aan het soundchecken was. Gelukkig herstelde de groep zich naarmate de set vorderde, en kregen we een groot deel van “Legacy” te horen, aangevuld met twee nummers van hun debuutalbum van vóór de pandemie. Uiteindelijk bleek Ihlo een aangename verrassing – een frisse mix van progrock, progmetal en synthpop.

De headliner van dag twee, Voyager, is geen onbekende naam op de Euroblast-affiche. De Australiërs weten als geen ander hoe ze progressieve metal kunnen combineren met popinvloeden – een zeldzame, maar onweerstaanbare combinatie. Door de ziekte van frontman Daniel Estrin moest de band hun optreden echter twee jaar op rij annuleren. Dat maakte hun terugkeer in 2025 des te emotioneler.

Het publiek, een bonte mix van nationaliteiten, kreeg een zorgvuldig samengestelde set die de hele carrière van Voyager overspande. Een absoluut hoogtepunt was de gastbijdrage van Einar Solberg (Leprous), die meezong op “Entropy”, net als op het album “Colours in the Sun.” Kort daarna volgde “Seen Better Days”, een uiterst persoonlijk nummer voor Estrin, geschreven als reactie op zijn lange chemobehandeling. Slechts drie dagen na het optreden in Keulen moest hij in Australië alweer onder het mes voor een nieuwe sessie. Dat hij toch naar Duitsland vloog om een show van amper twee uur te spelen, getuigt van niets minder dan pure toewijding. Respect.