Korpiklaani - Jylhä album cover artwork
Korpiklaani - Jylhä
Label: Nuclear Blast
75
Alex

Fans van vrolijke folk metal, verheugt u! Korpiklaani stuurt vanuit het hoge Finland een nieuwe plaat de wereld in, de elfde alweer in achttien jaar tijd. Leg uw oor te luister en laat u meeslepen door wat een mix van folk, metal en dat wat Finnen een taal noemen.

Korpiklaani is een band wiens platen al lang in mijn collectie zitten: heb ik iets oppeppend nodig, dan is er de bosclan. Nu moet wel gezegd dat de band er aan zo’n hoog tempo platen uitperste (tussen 2003 en 2009 zes) die bovendien dicht tegen elkaar aanleunden in stijl en klank dat ik ze uit het oog ben verloren. Overdaad schaadt? Gelukkig verscheen Jylhä op mijn bord om daar verandering in te brengen.

Laat me starten met de zaken die ik minder vind aan Jylhä, dan zijn we ineens van het lastige stuk af: oorwurmen zijn er niet, Jonne heeft geen stem voor ballads, en de plaat is te lang.

De oorwurmen, daar stikt het van op de oudere platen (Beer Beer, Happy Little Boozer, Let’s Drink) en die bouwden mee aan het imago van de feestende Finnen. Het zijn niet per se saaie nummers op dit Jylhä, maar het luistert allemaal minder vlot weg. Zanger Jonne doet tegenwoordig niets liever dan zingen in zijn moerstaal en dat maakt meezingen behoorlijk uitdagend. Jammer, want de meezingers van de eerste platen waren sterke punten op die albums. De viool en accordeon zijn gelukkig nog wel van de partij en houden het feestje gaande.

Jonne Järvelä zingt met rauwe, grommende stem zonder te grunten. Hij heeft het soort stem dat uitstekend werkt in een sneller stuk, niet in een ballade. Juuret, de afsluiter, is zo’n nummer dat zich traag en gestaag voortsleept terwijl de zanger met de melodie meezingt. Helaas klinkt het vooral vermoeiend, alsof Järvelä zich in bochten moet wringen. Idem voor Leväluhta. Het komt over als een dronken festivalganger die over de festivalweide cantusliederen zingt. Het wordt nooit zo erg als de balladezang van pakweg Alestorm of Sabaton, maar toch…

De plaat is te lang. Het schijfje klokt af op een uur en halve minuut, en tegen dan is mijn aandacht elders. Langere platen werken als je grote verschillen hebt tussen je nummers  als je gaat voor atmosfeer (atmosferische black metal piekt hier), of als je nummers zelf lang genoeg zijn. Nu gaat het op Jylhä allemaal over tracks van eenzelfde stijl tussen drie en zes minuten.

En daarmee zijn we door mijn werkpunten heen. Wat is er dan wel leuk aan Jylhä? Dat ik denk: “maar Korpiklaani, wat ben je groot geworden!”, zoals schoolvriendinnen van mijn moeder tegen mij zeggen. Dat het zestal een serieuzere kant van zichzelf laat horen maar wel vasthoudt aan de eigen klank. En dat prachtige artwork, opnieuw van Jan Yrlund.

Instrumentaal is Korpiklaani een symbiose tussen de ritmes van de metal enerzijds en de melodie van accordeon en viool anderzijds. Een leuk voorbeeldje is Niemi: hier is er een fragment waarin de trekzak de leiding neemt, als een leadgitaar, terwijl de viool de ritmesectie versterkt en contrast biedt met een trager tempo. Het spel tussen de hogere registers van de folk en de lagere van de metal maken dat de muziek kan leunen op meerdere lagen, en zo de terugkerende luisteraar iets biedt om te herontdekken. De sound van Jylhä verdient ook een pluim: van viool tot basgitaar, alle snaren en snares klinken vol.

De nummers zijn geen oorwurmen, het zijn goede composities met aandacht voor mooie melodiëen. Zo word ik wel erg warm van het refrein in Tuuleton, om een voorbeeld te geven. Weet wel dat Jylhä zich beter als luisterplaat dan als feestschijf laat klasseren. Ik weet niet hoe deze nummers het op een festival zouden doen (als we daar ooit weer naartoe mogen), maar als gezellige achtergrondmetal doen ze het uitstekend.

Ik ben Korpiklaani enige tijd uit het oog verloren en maak van dit Jylhä een warm weerzien. De muziek is minder wild maar niet minder innemend. Een prachtige cover en puike mix zorgen ervoor je als luisteraar de minpuntjes vergeeft. Wat dacht je ervan om het album op te zetten tijdens je boswandeling dit weekend?

Tracklist:

  1. Verikoira
  2. Niemi
  3. Leväluhta
  4. Mylly
  5. Tuuleton
  6. Sanaton Maa
  7. Kiuru
  8. Miero
  9. Pohja
  10. Huolettomat
  11. Anolan Aukeat
  12. Pidot
  13. Juuret

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Login

Recente reviews

Upcoming concerten

maart

13mar13:00METALWORKSFEST XL 2021KUBOX - KUURNE

19mar(mar 19)14:0021(mar 21)02:00Prognosis Festival @ Effenaar - Eindhoven

april

22apr(apr 22)12:0024(apr 24)23:59KEEP IT TRUE XXIIITAUBERFRANKENHALLE - LAUDA-KÖNIGSHOFEN - DUITSLAND

Loading
Share This
X