Ik had alle hoop op een nieuw album van de epische/symfonische blackmetalband Bal-Sagoth bijna opgegeven toen vier van de vijf leden in 2013 Kull oprichtten en beloofden hun muzikale avontuur verder te zetten. Zes pijnlijk lange jaren later is het eindelijk zover: Bal-Sagoth keert de facto als Kull terug uit zijn Exile. De voorloper van Kull bracht tussen 1995 en 2006 zes albums uit die zich alle ergens op het ruime spectrum van de epische symphonic black metal bevonden. Gekenmerkt door de stem van zanger Byron A. Roberts, die varieerde tussen screams en diepe vertelstem, de gaandeweg steeds excentrieker wordende ..

Kull - Exile

Releasedatum: 24 mei 2019
Algemeen
User Rating : Be The First One !

Ik had alle hoop op een nieuw album van de epische/symfonische blackmetalband Bal-Sagoth bijna opgegeven toen vier van de vijf leden in 2013 Kull oprichtten en beloofden hun muzikale avontuur verder te zetten. Zes pijnlijk lange jaren later is het eindelijk zover: Bal-Sagoth keert de facto als Kull terug uit zijn Exile.

De voorloper van Kull bracht tussen 1995 en 2006 zes albums uit die zich alle ergens op het ruime spectrum van de epische symphonic black metal bevonden. Gekenmerkt door de stem van zanger Byron A. Roberts, die varieerde tussen screams en diepe vertelstem, de gaandeweg steeds excentrieker wordende keyboardmelodiën (Tale from the Deep Woods of Star-Maps of the Acient Cosmographers), en een voorliefde voor atypische songstructren wist de band een behoorlijke schare fans voor zich te winnen. Na zes albums was het echter gedaan en werd er geen muziek meer uitgebracht.

Tot 2013: de vier instrumentalisten (gitaar, bas, toetsen, drums) vonden een nieuwe vocalist en werden de eerste demo’s opgenomen. Die klonken bekend in stijl, al moest nieuwbakken zanger Tarkan Alp nog stevig oefenen om een overtuigend geluid uit zijn keel te krijgen. En dan nog een label zoeken om die nieuwe nummers uit te brengen. Dat is uiteindelijk Black Lion Records geworden.

En zo belanden we aan bij Exile zelf. Dat album is duidelijk afkomstig van dezelfde muzikanten die Bal-Sagoth zijn karakter gaven, met een geëvolueerd geluid dat zich rauwer en met meer nadruk op de black metal aanbiedt. Zanger Alp is gegroeid sinds de demotijd en heeft een eigen klank gevonden: Kull is een volwaardige band op zich en weet mij (na enkele luisterbeurten) voor zich te winnen met Exile.

Bal-Sagoth had op ieder album een ander geluid, te wijten aan een voortdurende evolutie van samenspel tussen toetsen en gitaar, en de toetsen zelf. Leg ik dit Exile naast het oeuvre, dan hoor ik vooral The Chthonic Chronicles en een vleugje The Power Cosmic. Daar zijn dan nieuwe elementen aan toegevoegd die opmerkelijk donker zijn: de intro’s van het afsluitende nummer Of Settings Suns and Rising Moons en Of Stone and Tears spreiden die nieuwigheden mooi tentoon. Kull vertrekt van black metal maar houdt zich niet vast aan een rigide stijlvorm. De toetsen, dat kenmerkende element van Bal-Sagoth, hebben ook op Exile een prominente en excentrieke rol.

Vocalist Alp is het nieuwste element in de band en de klank: hij gaat niet voor een 1-op-1 kopie van de stijl van Roberts maar probeert zijn eigen weg te vinden die duidelijk geënt is op die van eerstgenoemde. Daar slaagt hij behoorlijk in: zijn rauwe vocals (screams en grunts) worden meermaals op elkaar gelegd voor een vollere brute klank. De puur vertellende stem is er een die nog werk nodig heeft: nergens klinkt die zo indrukwekkend of effectief als het zou kunnen, vaak omdat ze wat dunnetjes klinkt. Als ik de vergelijking maak met de eerste demo’s (die nog steeds op YouTube staan), hoor ik een mooie vooruitgang. Alp heeft duidelijk geoefend: ik verwacht voor de volgende plaat nog beter. De lyrics houden vast aan de stijl van Bal-Sagoth, wat wil zeggen dat er gezocht werd naar moeilijke en zeldzame woorden voor dat extra beetje pit.

Op de mix valt niet veel te zeggen, behalve dan dat ik niet verliefd word op de klank van de drums die zeker bij dit soort grootse muziek voller en dieper mogen klinken. De zang had ook baat gehad bij meer bas tijdens de parlandopassages, effecten hadden hier een meerwaarde geleverd. De focus bij Kull ligt echter op de melodiëen van gitaar en toetsen, en die vullen elkaar mooi aan.

Ik ben ondertussen de tel van luisterbeurten kwijt, en verwacht de plaat nog vaak te spelen. Wie Bal-Sagoth mist waant zich al snel thuis, en wie houdt van epische symfonische black metal zal hier ook plezier aan beleven. Kull leeft, alea iacta est!

Tracklist:

  1. Imperial Dawn
  2. Set Nakt Neh
  3. Vow of the Exiled
  4. A Summoning to War
  5. Hordes Ride
  6. An Ensign Consigned
  7. Pax Imperialis
  8. By Lucifer’s Crown
  9. Of Stone and Tears
  10. Aeolian Supremacy
  11. Of Setting Suns and Rising Moon

Exile by Kull

X