Alex

Wintersuns derde worp is eindelijk een feit: The Forest Seasons verschijnt vijf jaar na voorganger Time I en dertien jaar na debuut Wintersun. Ze was de focus van een crowdfundingcampagne die de band aan een eigen studio moet helpen en die is met grote trom aangekondigd. Hoeveel wol scheren we na het aanhoren van al dat geblaat?

Nog even héél kort de omkadering: Wintersun wil een eigen studio om Time II, het vervolg op Time I, op te nemen in alle rust en met alle tijd die het nodig heeft. Om die te bekostigen heeft de band een andere plaat geschreven en opgenomen die fans middels crowdfunding konden bestellen. Alle details vind je hier, onthoud vooral dat dit album een beetje uit noodzaak is ontstaan. Er is al heel wat polemiek geweest tussen voor- en tegenstanders van dit idee over de crowdfunding en over de plaat zelf. We bespreken hier het album zelf en niet al wat errond hangt.

De aanpak van The Forest Seasons is beduidend anders dan die van Time I: de bombast is teruggeschroefd, er zijn geen instrumentale intro’s en intermezzo’s die nergens toe leiden, en er is heel wat meer échte muziek (onthoud dat de verhouding totale lengte nummers/totale lengte Time I 33,5 minuten/40 minuten was). De nummers zelf, het zijn er vier, klokken af op gemiddeld dertien minuten en laten The Forest Seasons 52 minuten lang spelen. Net een boek kaarten. Qua hoeveelheid vlees zit het wel goed.

Met The Forest Seasons toont Wintersun een kant van zichzelf die we niet eerder hoorden: de blackmetalinvloeden zijn duidelijk aanwezig vanaf de eerste akkoorden van Spring. Autumn gaat nog een stapje verder met een rauw gitaargeluid en doordringende hoogtempo snaredrum. Er wordt zelfs duidelijk leentjebuur gespeeld met Dimmu Borgir door specifieke orchestratieklanken te combineren met het gitaarspel – vier minuten in Spring, verspreid over Autumn. (Naar verluidt kreeg Dimmu van Wintersun toestemming om diens lange perioden tussen twee platen te gebruiken, Abrahadabra is alweer zeven jaar oud.) Er zijn nog enkele plaisanterietjes toegevoegd zoals bassist Jukka die als echo meegrunt en een koor met daarin een rist bekende namen uit de Finse metalscene.

De nummers houden vast aan het ontbreken van een strofe-refreinstructuur, waardoor meezingen en lekker klinkende hooks ontbreken. Ik onthoud na een vijftal luisterbeurten enkel de intro van Summer, en de koorzangen uit de eerste twee nummers. Van het derde nummer onthoud ik enkel het gevoel, en van het vierde nauwelijks iets behalve dan dat het nummer aansleept.

Een goede plaat moet voor mij geen strak uitgetekende structuur hebben en een strofe-refreinstructuur is geen vereiste om een leuk nummer te maken. Het moet wel blijven hangen, want anders keer je toch niet terug naar een album? En dat is wat Wintersun fout doet met The Forest Seasons: lange nummers die geen duidelijke climax bereiken (Sons of Winter and Stars deed dat wel) en de luisteraar dreigen kwijt te raken rond de vijf minuten. Verder valt ook op te merken dat de mix niet optimaal is: bij de eerste luisterbeurt was het nog zoeken naar de gitaar die zich leek te verstoppen achter orchestratie, zang en, jawel, drums op plekken waar er meer tracks meespelen en waar het sneller gaat. Toegegeven, waar er minder te horen valt komt de lekkere fuzzy gitaarsound mooi tot zijn recht. Jari screamt beter dan dat hij clean zingt en dat ligt meer aan de klank van ‘s mans stem dan zijn kunnen.

The Forest Seasons is al bij al een plaat die prima werkt op de achtergrond, niet als meeslepend luisterwerk. Zijn de volgende platen van dit niveau, dan blijf ik beleefd geïnteresseerd en niet meer dan dat. Ze zullen wel aan een sneller tempo afgeleverd moeten worden, want na vijf jaar wachten stilt The Forest Seasons niet geheel de honger.

Update d.d. 26 juli: na het publiceren van deze review vernam ik uit een interview dat alles op deze plaat van de hand van Jari Mäenpää is: gitaar, bas, orchestratie en drumcomputer. Enkel de bijkomende zang (koor, grunts) werden uitgevoerd door andere muzikanten. Dit was niet duidelijk vermeld op de infofiche en wens ik bij deze mee te geven aan de lezer. De score wordt door deze ontdekking niet beïnvloed.

WintersunThe Forest Seasons
Nuclear Blast Records, 21 juli 2017

  1. Awaken from the Dark Slumber (Spring)
  2. The Forest That Weeps (Summer)
  3. Eternal Darkness (Autumn)
  4. Loneliness (Winter)

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Login

Recente reviews

Upcoming concerten

september

26sep13:30DEVILS ROCK FOR AN ANGEL 2020OC IN 'T RIET - ZILLEBEKE

26sep17:00FAARFEST 2020JH DE FAAR - MEERHOUT

26sep18:00KASHFEST 2020THE LANE - OOSTBURG - NEDERLAND

26sep19:00ROBERT JON & THE WRECK @ THE CROSSOVER - GENT

27sep18:00STEVE IGNORANT + THE CRAVATS @ AB BOX - BRUSSELSteve Ignorant presents 'Crass songs 1977-1984'

oktober

31okt16:30JUDASFEST IIIDEN EGLANTIER - SINT-NIKLAAS

Share This
X