1

Dead Neanderthals – Craters

Dead Neanderthals behoort tot wat men noemt de ‘New Wave of Dutch Heavy Jazz’, en voor u zich afvraagt sinds wanneer jazz een plaats krijgt op een site als Amped-Up: het duo dat de band vormt durft al eens jazz met metal te vermengen. Voor jazz-leken als ondergetekende lijkt dit schijfje alvast allesbehalve op wat wij ons bij ‘jazz’ inbeelden – al lijkt het ook weer allesbehalve op wat wij onder metal verstaan. Het album Craters verscheen bij Consouling Sounds, waar het alvast zeker aansluiting vindt bij enkele nevenproject van Amenra-leden, zoals CHVE en Syndrome.

Craters biedt één langgerekt nummer van een goeie 36 minuten, en beschrijven wat hier gebeurt, is niet meteen de eenvoudigste klus. Al was het maar omdat er misschien ook niet zo heel veel gebeurt, en alles op sfeer draait. Voor dit album werkten Otto Kokke (sax) en René Aquarius (percussie) samen met Maxime Petit, die de bas voor zijn rekening neemt. Een duistere, vervormde bastoon vult heel geleidelijk de ruimte, terwijl op de achtergrond geluiden knerpen en knisperen. Bovenop die lage, donkere bastoon, wringt zich uiteindelijk een hoge, vervormde saxofoon – zodat de langgerekte lage en hoge tonen als twee onlosmakelijk met elkaar verbonden dna-strengen zich rond elkaar heen draaien. Eindeloos, zo men wil.

Er lijkt weinig ontwikkeling te zijn, naar een melodie moet je niet eens beginnen zoeken, maar (heel) langzaam kruipt deze muziek toch onder je nagels en in je bloed,…. Langzaam opent zich een bevreemdende wereld, die je toch lijkt te begrijpen, en krijgt uiteindelijk zelfs het onheilspellende iets geruststellends. Een ideale soundtrack voor wie langzaam de waanzin op wil zoeken. De eerste luisterbeurten zijn zeker niet evident, maar eenmaal je de sfeer te pakken hebt, wordt Craters een vreemde koortsdroom waaruit het moeilijk ontwaken is. Als je de muziek dan ook nog eens op ‘reply’ hebt staan, ben je overigens vertrokken voor een volgende luisterbeurt voor je het goed en wel beseft. Wij waren op een bepaald moment alvast niet meer heel zeker of we nu al twee uur of twee dagen naar dit album aan het luisteren waren.

Liefhebbers van donkere noise en het extreem experimentele die zich graag onderdompelen in een langgerekte, duistere vibratie: jubel en juich, want Dead Neanderthals bedienen jullie op jullie wenken. Al mogen jullie ouders zich alvast zorgen beginnen maken.

Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on TwitterEmail this to someone
Profielfoto van SickAlien

SickAlien

One Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *